Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Stekelenburg, ένας αόρατος γίγαντας


Η θέση του τερματοφύλακα στο ποδόσφαιρο, είναι δύσκολη και με μεγάλες ιδιαιτερότητες. Ένας τερματοφύλακας, για να χαρακτηριστεί υψηλού επιπέδου, χρειάζεται να διαθέτει σωματικά προσόντα, όπως ταχύτητα, αντίδραση (τα λεγόμενα ρεφλέξ) και επίσης πνευματικά προσόντα όπως αντίληψη, διορατικότητα, άριστη γνώση της τακτικής, ικανότητα καθοδήγησης των συμπαικτών του (και όχι μόνο των αμυντικών, καθώς ακόμα και τα βολέ του, μπορούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις επίθεσης για την ομάδα του).


Πάνω από όλα όμως, χρειάζεται γερό στομάχι.  Ένας επιθετικός μπορεί να χάσει σε έναν αγώνα 10 ευκαιρίες για να σκοράρει και όταν την 11η θα βάλει το γκολ, πιθανόν να γίνει ήρωας. Αντίστοιχα, ένας τερματοφύλακας  μπορεί να σώσει την ομάδα του 10 φορές με τις επεμβάσεις του και όταν την 11η θα δεχτεί ένα γκολ, πιθανόν να χαρακτηριστεί μοιραίος! Γι’ αυτό είναι απαραίτητο, όσοι παίζουν στη νευραλγική αυτή θέση, να διαθέτουν ισχυρό χαρακτήρα και ηρεμία για να μπορούν να ξεπερνούν την πολλές φορές σκληρή κριτική που ασκείται από ΜΜΕ και φιλάθλους.  Δεν είναι δε τυχαίο, ότι καλύτερη και πιο αποδοτική ηλικία για έναν τερματοφύλακα, θεωρείται αυτή μεταξύ 28 και 34 χρόνων, ηλικία ορόσημο για τους ενήλικες γενικότερα, καθώς πρόκειται για την περίοδο, κατά την οποία γίνεται συνήθως το πέρασμα από την νεότητα, στην ωρίμανση.

Σπουδαίοι αμυντικοί, μέσοι και επιθετικοί, παίκτες του υψηλότερου επιπέδου,  υπάρχουν πολλοί.  Συγκριτικά, οι σπουδαίοι τερματοφύλακες είναι λίγοι, πολύ λιγότεροι θα έλεγα. Τόσο λίγοι, που μετά βίας χρειάζεται κάποιος περισσότερα από τα δάχτυλα των δύο χεριών για να τους μετρήσει.  Κασίγιας,  Βαλντές, Ρέινα από την Ισπανία, Νόιερ από την Γερμανία, Τσέχ από την Τσεχία, Μπουφόν από την Ιταλία, Ζούλιο Σέζαρ από την Βραζιλία, Καρίσο από την Αργεντινή, Λορίς από την Γαλλία και Στεκέλεμπουργκ από την Ολλανδία. Σύνολο 10! Ίσως να ξεχνάω δυο –τρεις. Η ουσία όμως δεν αλλάζει. Οι πραγματικά σπουδαίοι τερματοφύλακες είναι λίγοι και οι μεγάλες Ευρωπαϊκές ομάδες, πραγματικά σπαζοκεφαλιάζουν, όταν καλούνται να επιλέξουν σε ποιόν θα παραδώσουν την φανέλα με το νούμερο ένα.

Μία τέτοια περίπτωση ομάδας, αποτέλεσε αυτό το καλοκαίρι, η μεγάλη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μετά την απόφαση του εκπληκτικού 39χρονου Έντβιν Φάν Ντε Σάρ, να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, η εστία των κόκκινων διαβόλων αίφνης έμεινε ανυπεράσπιστη. Ο Σερ Άλεξ, έπρεπε να αποφασίσει σε ποιόν θα δώσει το “χρίσμα” του φύλακα άγγελου, κάτω από τα δοκάρια των πρωταθλητών Αγγλίας. Τελικά ο  θρυλικός προπονητής, αιφνιδίασε για μια ακόμη φορά, με την επιλογή του Ισπανού (Μαδριλένου για την ακρίβεια) Νταβίντ Ντε Χέα, που αγωνιζόταν στην Ατλέτικο Μαδρίτης.

Ο 20χρονος πανύψηλος (1,93) πιτσιρικάς, θεωρείται ο διάδοχος (μελλοντικά) του Ίκερ Κασίγιας  στην εθνική Ισπανίας, αν και μέχρι στιγμής, τα μόνα δείγματα γραφής του, είναι οι 2 χρονιές που αγωνίστηκε με την Ατλέτικο ( 57 συμμετοχές συνολικά από το 2009).  Και αν για το ταλέντο του και τα πλούσια προσόντα του, ουδείς αμφιβάλλει, (προσωπικά εκτιμώ ότι υπό προϋποθέσεις μπορεί να αφήσει εποχή), ερωτηματικό αποτελεί ο βαθμός ετοιμότητας του, καθώς είναι άλλο το βάρος της φανέλας της Ατλέτικο Μαδρίτης και άλλο αυτό της Γιουνάιτεντ, ειδικά για ένα παιδί 20 χρονών, με παραστάσεις ελάχιστες σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στο γήπεδο, εκεί όπου λύνονται όλες οι απορίες τέτοιου είδους, αναμένεται να μάθουμε, αν η “Σκωτσέζικη Αλεπού” θα πέσει  για άλλη μια φορά διάνα στις εκτιμήσεις του.

Κλείνοντας  όμως, δεν μπορώ να μην εκφράσω μια μεγάλη μου απορία. Ο 28χρονος Στεκέλεμπουργκ, τερματοφύλακας του Άγιαξ και της εθνικής Ολλανδίας, σπλάχνο της μεγάλης Ολλανδικής σχολής, με 191 εμφανίσεις με την φανέλα του Αίαντα και εξαιρετική, σχεδόν εκθαμβωτική, παρουσία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, δεν συγκινεί κανέναν; Άραγε , ο Φαν ντε Σάρ, ομοεθνής του γάρ, δεν μίλησε στον Σερ Άλεξ για την περίπτωση του? Και αν όχι, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές ομάδες τι περιμένουν για να του χτυπήσουν την πόρτα? Πριν από λίγες ημέρες,  η Τότεναμ που τόσο υποφέρει τα τελευταία χρόνια από τις γκάφες του Βραζιλιάνου Γκόμεζ, αγόρασε τον 43χρονο Φρίντλ! Τελικά μερικά πράγματα στο ποδόσφαιρο δεν μπορώ με τίποτα να τα καταλάβω. Ίσως γι’ αυτό να με γοητεύει και τόσο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου