Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Inter. Αγωνιστική Πτώση ή Οικονομικός Όλεθρος;


Δεκέμβριος του 2010: Η ιταλική Inter κατακτά το διηπειρωτικό και γίνεται η πρώτη ιταλική ομάδα στην ιστορία, που καταφέρνει να κάνει treble (πρωτάθλημα – κύπελλο Ιταλίας – Champions League). Ιανουάριος 2012: Έναν μόλις χρόνο αργότερα, η Inter βρίσκεται στην 5η θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, μετρώντας μόλις 8 νίκες σε 16 αγώνες, έχοντας υποστεί μάλιστα κάποιες εξευτελιστικές ήττες, ενώ στο Champions League μάτωσε για να περάσει από την φάση των ομίλων. Πού οφείλεται όμως αυτή η μεταμόρφωση προς το χειρότερο? Είναι αγωνιστική ή έξω – αγωνιστική η αιτία του κακού?

Μάλλον και τα δύο. Ξεκινώντας από τα καθαρά αγωνιστικά, η Inter μετά την φυγή του Jose Mourinho, του προπονητή με τον οποίο θριάμβευσε το 2010, έχει αλλάξει μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ούτε λίγο ούτε πολύ, 4 προπονητές μέσα στον τελευταίο ενάμισι χρόνο! Αρχικά τον Mourinho αντικατέστησε ο Rafa Bennitez που δεν παρέμεινε ούτε ένα 6μηνο στο Μιλάνο, αφού απολύθηκε πριν τα Χριστούγεννα του 2010. 

Ακολούθησε ο Leonardo (έως το καλοκαίρι του 2011), ενώ το ξεκίνημα της σεζόν 2011-12, βρήκε στον πάγκο τον Gasperini, ο οποίος πρόλαβε να κοουτσάρει την ομάδα μόλις για 5 αγώνες, από τους οποίους στους 4 οι nerazzuri γνώρισαν ισάριθμες ήττες. Στην παραμονή – εξπρές του, ο Gasperini κατάφερε με τα πολλά και διαφορετικά συστήματα που προσπάθησε να εφαρμόσει, να μπερδέψει περισσότερο τους ίδιους του τους παίκτες, παρά τους αντιπάλους και έτσι το χρίσμα δόθηκε στον Claudio Ranieri.  

Ενδεικτικό του κομφούζιου που επικράτησε στην διοίκηση της Inter, είναι το γεγονός ότι μέχρι να προσληφθεί ο Ranieri, οι προπονητές που απασχόλησαν την ομάδα του Moratti, αλλά για διάφορους λόγους δεν δέχτηκαν την θέση, είχαν όλοι τους, τελείως διαφορετική αγωνιστική φιλοσοφία. Ακούστε ονόματα και θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας : Villas Boas, Guus Hiddink, Marcelo Bielsa, Fabio Capello. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια…

Περνώντας στα έξω – αγωνιστικά, είναι γεγονός ότι οι αλόγιστες σπατάλες τεράστιων χρηματικών ποσών για μεταγραφές παικτών, από τον εμβληματικό πρόεδρο Masimo Moratti, που βρίσκεται τα τελευταία 16 χρόνια στο τιμόνι του συλλόγου, σταμάτησαν, καθώς η οικονομική χασούρα που κάθε χρόνο παρουσιάζει η Inter, ανεξαρτήτως των αγωνιστικών επιτυχιών της ή όχι, είναι τεράστια. Από το 1986 που ο Moratti βρίσκεται στην προεδρία, οι οικονομικές απώλειες αγγίζουν τα 1.3 δις €, ωστόσο κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει τον πρόεδρο γι’ αυτό, αφού σε αυτό το διάστημα, ο ίδιος έχει βάλει από την τσέπη του πάνω από 750 εκατομμύρια, μόνο σε συνεχόμενες αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου!
Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί, καθώς η εφαρμογή του οικονομικού fair play που καθιερώνει η UEFA και θα εφαρμοστεί από το 2013, θα απαγορεύει την συμμετοχή σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ομάδων οι οποίες έχουν περισσότερα έξοδα, από ότι έσοδα. Η Inter, ανήκει σίγουρα σε αυτήν την κατηγορία και για να προλάβει να εξισορροπήσει τον ισολογισμό της μέχρι τότε, πρέπει να ξεκινήσει να τρέχει από… χθες. Θα υπάρχει βέβαια ένα παράθυρο το οποίο θα επιτρέπει αρνητικό ισολογισμό  μέχρι 30 εκ.€, αλλά αυτό δεν αρκεί στην ομάδα του Μιλάνο.

Ο ίδιος ο Moratti δήλωσε: «Κάποιοι λένε ότι αυτή η απόφαση της UEFA στρέφεται εναντίον ιδιοκτητών ομάδων όπως εγώ, αλλά πιστεύω ότι είναι μια κίνηση στην σωστή κατεύθυνση. Δεν αντέχω πλέον να βάζω χρήματα στην ομάδα κάθε μέρα. Η Inter είναι τόσο δαπανηρή, που δεν θα μπορούσα ούτε εγώ να την συστήσω σε κάποιον υποψήφιο αγοραστή!»

Τα 831 εκατομμύρια € που ξόδεψε η ομάδα τα τελευταία 12 χρόνια για μεταγραφές, την ώρα που την τελευταία τριετία καρπώθηκε μόλις 100 εκ.€, από αντίστοιχες πωλήσεις, αποδεικνύουν με τρομακτικό τρόπο, το πόσο δίκιο έχει ο Μοράτι. Ακόμη και το 2010, την χρονιά δηλαδή που τα σάρωσε όλα και παρά την πώληση του Ibrahimovic, ο σύλλογος είχε χασούρα 69 εκ.€(!) την ώρα που οι μισθοί των παικτών της ετησίως, φτάνουν τα 234 εκ€, σχεδόν 70 περισσότερα από την 2η της σχετικής λίστας στην Ιταλία, την  Milan!

Ακόμη και στον τομέα των χορηγών, η κατάσταση δεν είναι τιμητική για τους nerazzuri. Καρπώνονται 48 εκ.€ ετησίως από διαφημίσεις, την ώρα που για παράδειγμα, το αντίστοιχο ποσό για την γερμανική Bayern Munich, μια ομάδα αντίστοιχης δυναμικότητας, φτάνει τα 173 εκ.€

Φυσικά σε αυτό, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και η γενικότερη πτώση της δημοτικότητας του ιταλικού πρωταθλήματος τα τελευταία 10 χρόνια. Ο αντιπρόεδρος του αντίπαλου δέους, δηλαδή της Milan, ο Adriano Galliani έχει δηλώσει: «Πριν από 20 χρόνια, η Milan είχε την διπλάσια δημοτικότητα από την Ρεάλ Μαδρίτης. Σήμερα, δεν έχει ούτε την μισή! Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.»

Όσο για τα χρήματα, από τα τηλεοπτικά δικαιώματα των ομάδων, η νέα συμφωνία στην Serie A, βγάζει (εκτιμώ δικαίως) κερδισμένες τις μικρότερες ομάδες του πρωταθλήματος. Επίσης, τα 58,000 εισιτήρια που έκοβε η Inter κατά μέσο όρο, την σεζόν 2010-11, μπορεί να ήταν νούμερο εξαιρετικά υψηλό, ωστόσο η έλλειψη θέσεων VIP και σουιτών (εκεί δηλαδή που είναι τα πολλά λεφτά) που παρουσιάζει το, ξεπερασμένο πλέον, San Siro, δεν βοηθάει την κατάσταση, γι‘ αυτό και η Inter επιδιώκει την κατασκευή νέου, ιδιόκτητου γηπέδου, αφού εκτός των άλλων, είναι αναγκασμένη να πληρώνει και ενοίκιο 4,2 εκ.€ ετησίως στον δήμο, για την ενοικίαση της τωρινής της έδρας!! Ο Moratti, έχει βέβαια δηλώσει απαισιόδοξος, ως προς το πόσο σύντομα θα καταφέρει η Inter να αποκτήσει νέα έδρα. Και αν ο Moratti είναι απαισιόδοξος, τότε η κατάσταση δεν μπορεί παρά να είναι δύσκολη.

Εν τω μεταξύ, ο Ernesto Paolilio, εκτελεστικός διευθυντής της Inter, το περασμένο καλοκαίρι ήταν ξεκάθαρος: «Πρέπει να πουλήσουμε παίκτες. Διαφορετικά δεν μπορούμε να μιλάμε για αγορά νέων παικτών.»

Στροφή λοιπόν στους νέους παίκτες της ομάδας νέων και περισσότερες πωλήσεις παικτών στο μέλλον, είναι η μόνη βιώσιμη διέξοδος για την Inter. Όπως προσφάτως και η ιταλική οικονομία, έτσι και οι nerazzuri οφείλουν να μπουν σε μια παρατεταμένη περίοδο λιτότητας. Η κάνουλα που έβγαζε τόσα χρόνια χρήματα και λεγόταν Masimo Moratti, δεν θα αργήσει να στερέψει. Και τότε, η μια τουλάχιστον, πλευρά του Μιλάνου θα έχει σημαντικά προβλήματα. 


Υ.Γ. Αρωγός μου, στην συγκέντρωση των οικονομικών στοιχείων που παραθέτω στο άρθρο, στάθηκε το οικονομικού ενδιαφέροντος blog, Swiss Ramble και η Gazetta Dello Sport.

1 σχόλιο:

  1. ti na pis giauti tin omada sigoura o morata den mpori na tin afisi stin tixi tis exei bali para pola lefta kai einai krima......den 3erw sigoura ti mpori na kanei autos gia na tin bali se anodiki poria kai se oikonomiko kai se agonistiko epipedo einai diskolo.....sigoura na empisteuti enan proponiti kai na ton afisi ekei alla na exei autos tin eu8uni na tin exei ftia3i autos tin omada

    ΑπάντησηΔιαγραφή