Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Η γη του κανενός


Ένας αποκλεισμός είναι φυσικό να ενοχλεί. Ένας αποκλεισμός από τον βασικό σου αντίπαλο είναι φυσιολογικό να ενοχλεί διπλά. Η Μπάρσα αποκλείστηκε δίκαια από τον τελικό του Copa del Rey και αποκλείστηκε με ήττα, μετά από κακή εμφάνιση, από την Ρεάλ Μαδρίτης, μέσα στο Κάμπ Νόου. Όποιος πει ότι δεν ενοχλείται από αυτόν τον …τετραπλό συνδυασμό, προφανώς στρουθοκαμηλίζει. Αν πάλι ειπωθεί ότι αυτή η ήττα – απώλεια του ενός από τους τρεις διεκδικούμενους τίτλους της χρονιάς, αποτελεί σημάδι μιας εποχής που τελειώνει στην Βαρκελώνη, τότε αυτό είναι περισσότερο καταστροφολογία και λιγότερο ψύχραιμη ανάλυση της κατάστασης. Υποφέρει η ομάδα τον τελευταίο καιρό? Ναι, είναι εμφανές ότι υποφέρει.

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Ένας σφαγέας του αθλητισμού


Η κλήση στην εθνική ομάδα αποτελεί παραδοσιακά, όνειρο και καταξίωση για κάθε επαγγελματία ποδοσφαιριστή απανταχού της γης. Υπήρξε όμως μια χώρα στην οποία η κλήση αθλητών στα εθνικά αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα, ισοδυναμούσε με προαναγγελία θανάτου.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Προσπερνώντας λεωφορεία


Είμαι φανατικός λάτρης της άποψης που λέει: «Κοίτα το δικό σου σπίτι και όχι το σπίτι του γείτονα», αφού κατά την γνώμη μου, μόνο έτσι μπορείς να γίνεις πραγματικά καλύτερος και να προοδεύσεις, θα προσπαθήσω σήμερα να πω δυο λόγια για την εμφάνιση της δικής μας ομάδας, της Μπάρσα, αλλά και να αναλύσω τον τρόπο με τον οποίο μας αντιμετώπισε (και) η Μίλαν.

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Εδώ σε θέλω κάβουρα


…να περπατάς στα κάρβουνα, λέει η παροιμία και όπως μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς, δεν έχω βάλει την λέξη κάβουρα στον αρχικό τίτλο, μέσα σε εισαγωγικά, για να μην αφήσω καμία υπόνοια παραπομπής σε…τσιγκουνιά, σε ότι αφορά τον Sandro Rosell. Την αφορμή για το σημερινό άρθρο, την πήρα από την δήλωση του προέδρου, που εκτιμώ ότι θέλοντας να πικάρει-απαντήσει σε πρόσφατα δημοσιεύματα που ήθελαν τον Perez να ενδιαφέρεται για τον Busquets, είπε ότι υπάρχει ένας παίκτης της Μαδρίτης, τον οποίο θα ήθελε στην Βαρκελώνη. 

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Ο πιλότος και οι συμπτώσεις


27 Ιανουαρίου 1991. Η Βαρκελώνη σοκάρεται, καθώς ο Γιόχαν Κρόιφ, προπονητής και ζωντανός μύθος του FC Barcelona, εισάγεται εσπευσμένα στο χειρουργείο για επέμβαση στην καρδιά (bypass). Η Μπάρσα που με τον Ιπτάμενο Ολλανδό στην άκρη του πάγκου, διεκδικεί εκείνη την χρονιά το πρωτάθλημα, έχει ήδη χτυπηθεί και από άλλες ατυχίες. Ο Ρόναλντ Κούμαν μένει εκτός αγωνιστικής δράσης για μήνες λόγω τραυματισμού, ενώ ο Χρίστο Στόιτσκοφ χάνει και αυτός δύο μήνες, λόγω τιμωρίας του, μετά από επίθεση σε διαιτητή, στο super cup εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης. Μέσα σε αυτό τον κυκεώνα προβλημάτων, τα ηνία της ομάδας αναλαμβάνει ο μέχρι τότε, βοηθός του Κρόιφ, Κάρλες Ρέσακ.

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Απαιτείται rotation


Παρακολούθησα με προσοχή τον χθεσινοβραδινό αγώνα της Μπάρσα στο Μεστάγια. Δεν σας κρύβω, ότι δεν είχα καμία απολύτως διάθεση να γράψω σχετικά με την αναμέτρηση. Ο λόγος ήταν ότι δεν είχα να προσθέσω τίποτα περισσότερο, σε σχέση με το τελευταίο άρθρο μου, μετά τον αγώνα εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, εκεί όπου μίλησα για το οξυγόνο ή καλύτερα για τις ανάσες, που είναι απαραίτητες σε κάποιους βασικούς παίκτες της ομάδας μας. Είχα κάνει μάλιστα ειδική μνεία στην περίπτωση του Τσάβι. Και επειδή θεωρώ κουραστικό να επαναλαμβάνομαι, προτίμησα να σιωπήσω.

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2013

Οι μαριονέτες του Mourinho


Καλώς τα μας και ας μην άργησαν. Τι πρωτότυπο αλήθεια.. Για ακόμη μια φορά (έχουμε χάσει το μέτρημα) το σύστημα των ΜΜΕ της Μαδρίτης, επιχειρεί άλλη μια εκστρατεία λάσπης. Ο Γκουαρντιόλα δεν μένει πια στην Βαρκελώνη, οι ιστορίες για περίεργα σκευάσματα που δήθεν χορηγούνται στους παίκτες της Μπάρσα, αποδείχθηκαν λάσπη στον ανεμιστήρα και έχουν πάρει ήδη τον δρόμο της δικαιοσύνης, τα κατασκευασμένα βιντεάκια με μονταρισμένα πλάνα από αγώνες, που εξαφανίζουν και εμφανίζουν (ανάλογα με την περίσταση) πόδια, χέρια, τεθλασμένες γραμμές  και άλλα χαριτωμένα, με σκοπό να «αποδείξουν» την εύνοια που τυγχάνει η Μπάρσα, αποτελούν συλλεκτικό είδος για όσους έχουν διάθεση για άφθονο γέλιο, οπότε η στοχοποίηση για την ώρα, περιορίζεται σε ένα πρόσωπο: Τον Λιονέλ Μέσι.