Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Tito Vilanova. Το πέρασμα στην αιωνιότητα


Το καλοκαίρι του 2011 κατά την διάρκεια του ισπανικού Super Copa μεταξύ της Barcelona και της Ρεάλ Μαδρίτης στο Camp Nou, ο Jose Mourinho επιτίθεται απροκάλυπτα στον βοηθό προπονητή των Καταλανών. Η ενέργεια του κάνει τον γύρο του κόσμου μέσω των τηλεοπτικών δεκτών και βάζει για πρώτη φορά σε πρώτο πλάνο έναν αθόρυβο εργάτη και άνθρωπο χαμηλών τόνων, τον άμεσο συνεργάτη του Pep Guardiola. Το όνομα του είναι Tito Vilanova.


Γεννημένος το 1968 στην Figueres, ο Tito μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριουδάκι ονόματι Baix Embord και πέρασε τις πύλες της περίφημης Masia το 1984. Εκεί γνωρίστηκε για πρώτη φορά με τον Guardiola. Μαζί του έμελλε να δημιουργήσει χρόνια μετά, μια από τις σπουδαιότερες ομάδες που εμφανίστηκαν ποτέ στο ποδόσφαιρο, όταν το 2007 ανέλαβαν αρχικά τις τύχες της 2ης ομάδας των blaugrana (τότε Barca Athletic).
Γίνεται ευρύτερα γνωστός μετά το περιστατικό με τον Mourinho, αλλά όσοι παρακολουθούν από κοντά τον σύλλογο, ξέρουν καλά ότι ο ρόλος του στην Barcelona μόνο τυπικός δεν είναι. Όταν στις 22 Νοεμβρίου 2011 παρουσιάζεται για πρώτη φορά το πρόβλημα στην υγεία του, το κύμα συμπαράστασης όλων των ανθρώπων που στελεχώνουν την ομάδα, κάνει αίσθηση. Υποβάλλεται σε επέμβαση και επιστρέφει σε χρόνο ρεκόρ στα καθήκοντα του, όταν στις 10 Δεκέμβρη του ίδιου έτους, ταξιδεύει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στην Μαδρίτη, για να είναι δίπλα στην ομάδα που τότε θα αντιμετώπιζε την Ρεάλ.

Λίγους μήνες αργότερα βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση, όχι δυστυχώς όπως αποδείχτηκε, την μεγαλύτερη της ζωής του. Στις 27 Απρίλη 2012 ο Sandro Rosell ενημερώνει τον κόσμο της Barca ότι ο Guardiola αποχωρεί και πρώτος προπονητής αναλαμβάνει ο Tito. Θεωρείται και είναι ο φυσικός διάδοχος και η μόνη ανησυχία έχει να κάνει με το θέμα της υγείας του, το οποίο πάντως φαίνεται ότι έχει ξεπεραστεί με επιτυχία. Πάντα κοιτούσαμε στο σπίτι μας, έχουμε τον Tito και δεν έχουμε λόγο να βγούμε στην αγορά για προπονητή, δήλωνε ο τεχνικός διευθυντής, Andoni Zubizarreta.

Τον Δεκέμβρη του 2012, επτά μήνες από την ημέρα που ανέλαβε την καθοδήγηση της ομάδας, οι φίλοι των καταλανών δεν προλαβαίνουν να χαρούν για την επιστροφή του Eric Abidal που έχει στο μεταξύ ξεπεράσει τον δικό του Γολγοθά, αφού σχεδόν ταυτόχρονα γίνεται γνωστό ότι ο Tito θα ξαναπεράσει την πόρτα του χειρουργείου. Η απευκταία υποτροπή κάνει την εμφάνιση της. Ο σύλλογος ανακοινώνει ότι θα πορευθεί με τους βοηθούς του, Roura και Altimira, περιμένοντας την επιστροφή του Vilanova, ο οποίος υποβάλλεται σε θεραπείες στη Νέα Υόρκη. Όλοι σκεφτόμαστε τον Tito, αλλά αυτός πρέπει να σκεφτεί για την γυναίκα, τα παιδιά και τους γονείς του, δηλώνει ο Sandro Rosell και όλοι χαιρετίζουν την κίνηση της διοίκησης.

Τον Απρίλη του 2013 ο Vilanova επιστρέφει εκ νέου θριαμβευτής και κάθεται στον πάγκο της ομάδας στα προημιτελικά του Champions League εναντίον της PSG στο Παρίσι. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2012-13 βρίσκει την Barca πρωταθλήτρια. Ο ίδιος σηκώνει το τρόπαιο του πρωταθλητή μαζί με τον Eric Abidal.
Ο γύρος του θριάμβου με το ανοιχτό λεωφορείο στους δρόμους της Βαρκελώνης, ήταν ο γύρος του θριάμβου της ανθρώπινης δύναμης. Η Barcelona του Tito κατάφερε να συγκεντρώσει 100 βαθμούς στο πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας και τον αριθμό ρεκόρ των 115 γκολ. Και τα δύο συνέβησαν για πρώτη φορά στην ιστορία της.  

Οι αμφιβολίες για την κατάσταση της υγείας του, οξύνονται. Τις αμβλύνει ο ίδιος και δηλώνει έτοιμος για την νέα αγωνιστική περίοδο. Για μια κανονική πλέον σεζόν, μακριά από χειρουργεία και ταλαιπωρίες. Ωστόσο τον Ιούλιο του 2013 και ενώ έχει ξεκινήσει την προετοιμασία με την ομάδα, ανακοινώνεται αιφνιδίως ότι αποχωρεί οριστικά από τον πάγκο της Barcelona για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην άνιση μάχη. Αποχαιρετά τον κόσμο της Barca με ένα συγκινησιακό και αξιοπρεπές γράμμα.

Στις 25 Aπριλίου 2014 ο Tito Vilanova σε ηλικία μόλις 45 χρονών, καταλήγει. Οι άνθρωποι όμως πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχνάμε. Και ο Tito δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Τα έργα και οι ημέρες του και πάνω από όλα η στάση ζωής του, θα αποτελούν αντικείμενο θαυμασμού και μελέτης για τις επόμενες γενιές. Για όλα όσα μας δίδαξε, η φιγούρα του θα βρίσκεται πάντα πάνω από τον ουρανό του Camp Nou.

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό ίσως μοιάζει ξύλινο, σχεδόν ψυχρό. Ήταν προσωπική μου επιλογή, προσπαθώντας να μην παρεκκλίνω από τον αξιοπρεπή δρόμο που ο ίδιος ο Vilanova χάραξε. Το γεγονός από μόνο του άλλωστε είναι απόλυτα δραματικό για να διανθιστεί με οτιδήποτε περισσότερο, από την εξέλιξη των ίδιων των γεγονότων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου