Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Επαναστάτης με αιτία


Τι μπορεί να μας οδηγήσει να αφιερώσουμε άρθρο, σε έναν ποδοσφαιριστή που σε 13 χρόνια επαγγελματικής καριέρας έχει δεχθεί 93 κίτρινες και 7 κόκκινες κάρτες, έχει παίξει μπουνιές και κλωτσιές με φιλάθλους, συμπαίκτες και αντιπάλους και έχει τραβήξει άπειρες φορές πάνω του, τα φώτα της αρνητικής δημοσιότητας; Πολύ απλά, η ίδια του η ισχυρή προσωπικότητα. Οι balacticos ανοίγουν τον φάκελο ενός επαναστάτη με αιτία. Του Joey Barton.


Γεννημένος το 1982 στο Merseyside της Αγγλίας, ο Joey εντάχθηκε στις ακαδημίες της Everton και αργότερα της Liverpool, για να ξεκινήσει τελικά την επαγγελματική του καριέρα με την φανέλα  της Manchester City. Το ταλέντο του δεν αμφισβητήθηκε ποτέ, σε αντίθεση με τις εκρήξεις θύμου του, που τον οδήγησαν σε συμπεριφορές σχεδόν εξωφρενικές και έγιναν γνωστές από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του.

Τον Δεκέμβριο του 2005 στο χριστουγεννιάτικο πάρτι της City, έσβησε ένα τσιγάρο στο μάτι του συμπαίκτη του, Jamie Tandy, όταν ο τελευταίος προσπάθησε να του κάψει τη μπλούζα με έναν αναπτήρα. Τον Ιούλιο του 2006, κατά την διάρκεια της προετοιμασίας της ομάδας, παραλίγο να ξυλοφορτώσει έναν δεκαπεντάχρονο οπαδό της Everton, ο οποίος τελικά σώθηκε χάρη στην παρέμβαση του, τότε, συμπαίκτη του, Richard Dunne. Τον Μάιο του 2007 σε προπόνηση της City, μια διαφωνία του με τον Ousmane Dabo, οδήγησε τον γάλλο στο νοσοκομείο. Ο Barton καταδικάστηκε σε 4 μήνες φυλάκιση και αποκλεισμό  12 αγωνιστικών.

Η καριέρα του στο Manchester είχε τελειώσει, αλλά όχι και τα προβλήματα. Την μεταγραφή του στη Newcastle, ακολούθησε νέος κύκλος επεισοδίων καθώς κάμερα τον κατέγραψε έξω από ένα μπαρ, να γρονθοκοπεί έναν άνδρα 20 φορές και να σπάει στη συνέχεια τα δόντια ενός εφήβου, σε έναν ακόμη καυγά. Καταδικάστηκε εκ νέου, αυτή την φορά σε 6 μήνες φυλάκιση και παρέμεινε για 77 ημέρες φυλακισμένος. Έπαιξε ξύλο με τον Pedersen της Blackburn, τον Gervinho της Arsenal, τα έβαζε με τους οπαδούς όταν θεωρούσε ότι τον αδικούσαν και μέσα σ' όλα αυτά, προλάβαινε να αγωνιστεί και σε μερικούς αγώνες, δείχνοντας ορισμένες φορές, δείγματα του ταλέντου του.

Το 2011 μεταγράφηκε στην QPR, με την οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Τον Μάιο του 2012 αποβλήθηκε όταν σε αγώνα εναντίον της Man City, χτύπησε τον Carlos Tevez. Η απόφαση του διαιτητή, να αποβάλει μόνον εκείνον και όχι τον Tevez, τον οδήγησε σε νέο παραλήρημα, καθώς χτύπησε με το γόνατο τον Kun Aguero και έριξε κεφαλιά στον Vincent Kompany.

Αν ο διαιτητής είχε αποβάλει και τον Tevez, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα. Αλλά επειδή δεν το έκανε, προσπάθησα να πάρω έναν ακόμη μαζί μου! Δεν ήμουν εκτός εαυτού, Ήταν μια πολύ υπολογισμένη ενέργεια.

Πρόλαβε να αφήσει το στίγμα του και στο γαλλικό πρωτάθλημα, όπου έπαιξε με την φανέλα της Marseille την αγωνιστική περίοδο 2012-13, με την μορφή δανεισμού. Ο καυγάς του με τον Zlatan, τον οποίο χαρακτήρισε "μυταρά" και τα σχόλια του για τον Thiago Silva ("δεν μπορώ να καταλάβω αν ήταν γυναίκα που έγινε άντρας, ή άντρας που έγινε γυναίκα") δεν άφησαν ασυγκίνητη την γαλλική ομοσπονδία, που τον τιμώρησε και εκείνη.

Είχα αναλάβει το μαρκάρισμα του Zlatan και είχαμε μια συζήτηση κατά την διάρκεια του αγώνα. Με προσέβαλε και εγώ του απάντησα ότι έχει τεράστια μύτη, κάνοντας την χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι μου. Δεν ήταν τίποτα τρομερό, αλλά έδειξε έκπληκτος, πολύ απλά επειδή είναι ο Zlatan και δεν είναι συνηθισμένος να του απαντάνε με αυτόν τον τρόπο.

Ο Joey Barton είναι μια πραγματική ωρολογιακή βόμβα, αλλά παραμένει ταυτόχρονα μια ισχυρή προσωπικότητα με ενδιαφέρουσες απόψεις. Για την βίαιη συμπεριφορά και τις εκρήξεις του, υπάρχει υπόβαθρο, που κρύβεται στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Μεγαλωμένος σε ένα περιβάλλον γεμάτο με βία, αλκοόλ και ναρκωτικά, είδε τον αδερφό του να καταδικάζεται σε ισόβια, κατηγορούμενος για συμμετοχή σε φόνο. "Θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση του. Γλύτωσα μόνο επειδή ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο", λέει ο ίδιος σήμερα.

Του αρέσει να αρθρογραφεί στο προσωπικό του site, είναι πολύ εξοικειωμένος με τα κοινωνικά δίκτυα (πολλές ατάκες του στο twitter, έγιναν αφορμές τιμωρίας του), θέλει να γίνει προπονητής στο μέλλον και μιλάει δημόσια για πράγματα που λίγοι ποδοσφαιριστές τολμούν να θίξουν, όπως για παράδειγμα το ντόπινγκ. Χρηματοδοτεί οργανώσεις αφιερωμένες στην απεξάρτηση ανθρώπων από ουσίες και έχει ταχθεί ανοιχτά, υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων.

Για πολλά μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Joey Barton. Όχι όμως για το γεγονός, ότι πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που τολμά να μιλά ανοιχτά για τις απόψεις του. Κάτι που ομολογουμένως σπανίζει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και ήταν και ο λόγος που μας οδήγησε να του αφιερώσουμε αυτό το άρθρο που δεν θα μπορούσε παρά να έχει για επίλογο, μερικές από τις δικές του δηλώσεις.

Η βία προκαλείται από παρεξηγήσεις μεταξύ ατόμων με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τουλάχιστον αυτό ισχύει στην δική μου περίπτωση. Έχω κάνει πολλές ηλιθιότητες στην καριέρα μου, δεν έκανα όμως εγκλήματα πολέμου. Πολλές φορές βλέπω σε εξώφυλλα εφημερίδων ποδοσφαιριστές και στις εσωτερικές σελίδες, γράφουν για τις πραγματικές τραγωδίες της ζωής. Δεν μπορώ να καταλάβω με ποιο κριτήριο το κάνουν αυτό.

Οι άνθρωποι σε βλέπουν στην τηλεόραση, ξέρουν πόσα κερδίζεις και περιμένουν μια τέλεια εικόνα. Πίσω όμως από την βιτρίνα, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο από έναν συναισθηματικά ευαίσθητο νέο, που συμμετέχει σε μία τεράστια παράσταση. Στα 19 μου, κέρδιζα περισσότερα χρήματα από όσα έβγαλαν οι γονείς μου σε όλη τους την ζωή. Αυτό δεν μπόρεσα να το διαχειριστώ. Κοινώς τα έκανα σκ@τ@. Μόνο γι' αυτόν τον λόγο όμως, κατάφερα να είμαι σήμερα, αυτός που είμαι.

Οι σύλλογοι, μας βλέπουν σαν προϊόντα με ημερομηνία λήξης. Και ξέρω πολύ καλά πότε είναι η δική μου καταληκτική ημερομηνία.

Η Αγγλία δεν έκανε τίποτα στο Παγκόσμιο Κύπελλο (2006) και βλέπω πολλούς ποδοσφαιριστές που εκδίδουν αυτοβιογραφίες. Για να μας πούνε τι; Η εθνική μου ομάδα αποκλείστηκε, εγώ έπαιξα χάλια, διαβάστε την ιστορία μου; Ποιος θέλει να διαβάσει κάτι τέτοιο; Εγώ πάντως, όχι.

Ο Neymar είναι ο Justin Bieber του ποδοσφαίρου. Πολύ καλός στο youtube, γατάκι στην πραγματικότητα.

Σέβομαι τον Ryan Giggs για την τεράστια καριέρα του. Αλλά σαν άντρα, όχι. Αν νομίζετε ότι ο John Terry που κοιμήθηκε με την κοπέλα του φίλου του, είναι περισσότερο κατακριτέος από τον Giggs, που είχε 8 χρόνια σχέση με τη γυναίκα του αδερφού του, τότε χρειάζεστε όλοι εγκεφαλογράφημα.

Δεν είμαι απλά αντιβασιλικός. Η λέξη αυτή είναι φτωχή για να περιγράψω πως νιώθω για αυτές τις τυραννικές μαριονέτες. Kate και William; Ένα ωραίο παραμυθάκι για να κρατάνε τον κόσμο αποβλακωμένο. God Save The Queen; Όχι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω..

Είναι δυνατόν να μην υπάρχει ντόπινγκ στο ποδόσφαιρο; Βλέπετε μερικούς ιταλούς ποδοσφαιριστές που παίζουν μέχρι τα 40 τους και μοιάζουν σαν τριαντάρηδες, παίζοντας 80 αγώνες τον χρόνο; Σε κανέναν δεν κάνει εντύπωση; Προσωπικά σε ολόκληρη την καριέρα μου, μου έχουν πάρει δείγμα μόνο μία φορά. Ποτέ δεν μου έγινε ούτε μία αιματολογική εξέταση. Ποτέ.

Θα δεχόμουν με χαρά να εκτίσω ποινή φυλάκισης, επειδή έχω το θάρρος της γνώμης μου. Κάντε με Μάρτυρα.

Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, αν όλοι δεχόταν ότι έχω πάντα δίκιο. Καληνύχτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου